یه دنیا حرف

یه وقتی بود  که  هر  رو ز  یه مطلب می نوشتیم  و با اون  مطالب کلی حال  می کردیم  اما  حالا انگار خیلی  سخت  شده  نوشتن  با این  همه  وبلاگ   جو رواجور 

من  خیلی دوست  دارم   بنویسم  از خودم و از دوستام  ولی انگا ر نمیشه  خیلی  سخته 

  دلیلش از این  نظره  که  دوستانم  رو  چند  وقتی هست  که  نمی بینم  و  این باعث شده کمتر تمایل به  نوشتن  داشته باشم 

  ولی میشه  یه  داستان  ساخت  از یه دنیای مجازی

یه دنیایی که  کلی آدماش مثل خواهر و  برادرها  با هم  باشند  از هرچی دوست دارند  بگن   با  هم حرف بزنند   و تو  دلشون هیچ  چی نمونه  که سنگینی کنه  تو  دلشون و سکته کنند

  من حالا  همینطوری شدم 

 حرف تو  دلم داره  سنگینی  میکنه  و  چاره  ای ندارم 

  نمی تونم  خودم  رو  خالی کنم 

  بقول معروف  دلم  عجیب گرفته 

 کیه  که  بخواد  حرف دلم رو  بشنوه  

 کسایی که  این مطالب رو  می خونند  حوصله شنیدن حرف دلم رو  دارند           

+   عباس مهربان ( سیاوش ) ; ٤:۳٠ ‎ب.ظ ; جمعه ٢٦ تیر ۱۳۸۸
    پيام هاي ديگران ()