شقایق

    و شقایق با خدا سرود شهادت را زمزمه کرد

سلام  امشب  خیلی  دلم  گرفته  با دیدن  وبلاگ  آقای  هاشم مرادی و   دیدن  عکس  شهدای  فریدونکنار  وقتی چشمم  به  عکس  شهید  علی  اصغر  ربیع  نتاج  افتاد  خیلی  هوای  آنروزها  رو کردم   سالهای  ١٣۶۵   سالی  پر از  هیایو   و  از دست  دادن  جوانان  رشید  شهر ما  برام  بود

آنروزها  بچه  بودم  ودر  بهبوهه   ١٢ سالگی  بودم   من  فرزند  آخر خاتواده  بودم  و   تنها  چیزی  که  مانع  می شد که  به  جبهه نرم  تنهایی پدرو  مادر پیرم  بود

 

یاد شهید حمید دیلمی × محمود نریمانی × انوشیروان  عباسی ×  شهید حسین  محمد علی پور  × شهید  فتحی × شهید عباسی × شهید  سیفی × شهید شیری ×  شهید ربیع  نتاج  و حمید  رضا اسفندیاری  بخیر 

من  و شهید محمود نریمانی  برادر  شهید  احمد نریمانی  بخیر    در  حالشنا در  رودخانه  نزدیک  خونمون  بودیم    محمود  حال و  هوای  شهادت  بسرش  زد  یه  شیرجه  تو آب  زد  و رفت  لباسهاش رو پوشید و  رفت  مسجد ثبت  نام  کرد  برای  اعزام   اونا  حمید دیلمی  و شیری   تقریبا  هم  سن  بودیم   اونا  رفتند  و ما  با  شیطنتهای  خودمون  موندیم   

 بعد  از  شهادت  اونا  من  هم  رفتم  برای  اعزا م  به  جبهه آقای  فرجی  معرفم  شد  ومن  ثبت نام کردم  که  برم ولی  قسمت نشد  مادرم  حسابی  مریض بود و کسی کمک  حال پدرم  نبود   به ناچار   موندم  تو  خونه  تا  اینکه  جنگ  تموم  شد  و حسرت  تو دلم موند  و هر وقت  این عکسها رو می  بینم   قبطه  می  خورم  و میگم  یاد   لا اله الا الله  گفتنای  شهید رستم  سیفی  روی  پل  فریدونکنار  موقع  حمل  شهدا   به  گلزار  شهدا  بخیر

افسوس  که  دوره ی رشادت اون  بچه   رو  خیلی ها  نمی دونن ...............   

+   عباس مهربان ( سیاوش ) ; ٦:٠۱ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ٢٩ اسفند ۱۳۸٧
    پيام هاي ديگران ()