شهر من فریدونکنار ( شده شهرستان )

سلام دوستان عزیز  فریدونکناری

 امروز شاید  شهر ما  نیاز  داره که  بندر  داشته  باشه   شاید  نیاز داشته باشه همه   چی داشته  باشه

          

   باید  اول  دلسوز داشته باشه   باید  کسی داشته باشه که بخاطر  مردم   زحمت  بکشن  و کار کنن   نمی دونم  شاید  اینها رو  همه رو  داشته باشه  و منی که  دور از شهرم  دارم  اینها  رو  می نویسم  اصلا ندونسه  دارم  قضاوت می کنم 

 اما  تا اونجایی که  من  می دونم  و  اطلاع  دارم   وضع جوونای شهر  خودم  را  دارم  می بینم   خیلی وخیمه 

  یادش بخیر  اون  زمانایی که  ما  بچه  بودیم   از مدرسه مهدیه  و  دوران  راهنمایی  بیاد دارم  وضع ما  با اینه امکانات  نداشتیم  از الان بچه ها  و نو جوونا و  جوونای شهر ما  خیلی  بهتر بود 

 از مدرسه که  تعطیل می شدیم  راه  می افتادیم  یه هزار متری رو   تو  ماسه زارها  راه  می رفتیم و لونه سگ و  گربه رو  نگاه می کردیم  تا برسیم  کنار دریا

 غلط زدن کنار ماسه  و دویدن  کنار دریا شده بود  بازی ما 

 چقدر برامون  جالب بود    اصلا شیرین  بود  اون دوران

موقع جنگ  بود   بیشتر روزا رو  تعطیل بودیم  چون شهید  می آوردن  مدرسه هم  تعطیل می شد  ماهم یا می رفتیم کنار دریا یا تو  باغ های اطراف  که الان  شده شهید  رجایی و هلال احمر و ........  بازیمون بود از درختا پریدن و  شنا کردن تو رودخونه تمیز و گاهی هم می اومدیم  تماشای صیادان تو همین خیابون فعلی صیادان  پیش پل  ماهیهای اوزون برون  رو می اوردن و  خاویارهاشو  از شکمشون خالی می کردن

  بازار تره بار هم  همین سره ولیعصر بود  میوه و تره بار تازه 

 بازار بزازهای فریدونکنار هم  مشهور بود  یادمه  تو  همون  سالها  یه بار آتیش گرفته بود  و چه بلوشو بازاری بود 

 داشتم  می گفتم  از اون روزی که  دنیا اومدم   و فریدونکنار را بیاد  دارم  خیلی فریدونکنار شیرین و دوست  داشتنی بود

بعضی وقتها  هم  می رفتیم  الک دولک  و  گردو  بازی و  گرگم  به  هوا  و همش بازیهای سالم و ورزشی  و شاید  اون  دوره تفریحمون بود  بادکنک  بازی و  ماهیگیری  با قلاب کنار دهنه  ( دریا و  رودخانه ) خلاصه همش تفریح 

 اینها  رو  میگم  تا  اون بچه هایی که دارن  اینو  می خونن  بدونن فریدونکنار این بود  یه دهکده تفریحی و زیبا و  با صدای بلبل و  قناری و  مرغان  دریایی 

 اما  حالا  شده  شهرستان   تفریح  بچه های امروزی  چیه

 

موبایل بازی . بلوتوث بازی  . باشگاه . دختر بازی . ولگردی  تو  خیابونا و سر کوچه وایستادن و مزاحم ناموس دیگرون شدن و  یا کیوسک تلفن و استادن و یا اینکه آخرش برن پارتی و هزار مسئله دیگه 

واقعا  دیگه بچه ها جایی رو برای تفریح ندارن 

مقصر هم  نیستن  چون  شهر کوچیک ما  شده  شهرستان  

 من  به نوبه خودم  تبریک  می گم  اما   اینهایی  که  گم شده تو  ساخت و  ساز ها 

جاش چی اومد برای بچه ها  

 دریا که  شده لجن . قدیما دریا پاک بود

تپه های ماسه رو بگو   رفتن لای بلوکهای ماشینی شدن دیوار و  ویلا و آپارتمان

 راستی باغ بهرامی هم ویرون شد

لونه سگها هم خراب شدن   خیابان صیادان شده خوابگاه صیادان  دیگه از صید خبری نیست دیگه اوزون برون و خاویار نمی بینی

این خیابون صیادانو  بهتره اسمشو عوض کنن بزارن ....................................

راستی مقصر کیه        بیچاره جوونای شهر ما  دیگه جایی برا تفریح ندارن

دیگه روح و روانشون پریشونه . خسته اند . سردر کمن . کاش می شد بحالشون یه فکری کرد  که بتونن  تفریح سالم داشته باشن  کاش مسئولین شهر ما بیشتر بفکر جوونای شهر ما باشن 

 شما چی  فکری دارین  برای جوونا

 

+   عباس مهربان ( سیاوش ) ; ٥:٥۳ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ٢٩ اسفند ۱۳۸٧
    پيام هاي ديگران ()